Heaven Can Wait

Voor @ibert

Gabriel was een man van gewoontes, en van principes. Hij zwoer bij de drie-eenheid van Rust, Reinheid en Regelmaat. In zijn geval kwam dat neer op het feit dat hij met elke vrouw die zijn pad kruiste, het bed deelde, niet vooraleer een douche te nemen en om kort na de daad in slaap te vallen. Morgen was er immers nog een dag.  Een echte man! Ondanks het feit dat iedere vrouw in het stadje al ongeveer met hem geslapen had, was er daarom niemand echt boos op hem. Ze wisten dat hij zo in elkaar stak, en het was niet zo erg. Hij was tenminste eerlijk.

Gabriel had nog wel meer gewoontes en routines die hem door de dag en het leven hielpen. In zijn jonge jaren was de zoon van Hernan een quasi engelachtige verschijning geweest, de donkere krullen als perfecte omlijsting van zijn regelmatig gezicht. Hij ging mee met papa op zee, en eens terug aan de wal ging hij lange tochten maken met de hond. Elke dag opnieuw trok hij de bergen in, als antidote voor het zwoegen op de boot. Hij maakte er grapjes over. ‘Ik ben een kind van de elementen! Water en Aarde, en Vuur!’  Waarbij dat Vuur sloeg op zijn toen al legendarische honger naar vrouwelijk schoon. En als zijn toehoorders dan vroegen waar de Wind zat, liet hij een knallende scheet. Nooit verveelde het hem, nooit verveelde het zijn publiek. Een geboren entertainer.

De regelmaat van zijn dagelijks bestaan kwam nooit neer op verveling of routine. Daar zorgde hij wel voor. De tochten op zee waren telkens nieuw. De vangst kon tegenvallen, kon meevallen, maar hij genoot met volle teugen van de kracht die hij door zijn armen voelde stromen, als hij de netten binnenhaalde. Hij wist dat zijn papa goedkeurend keek en was blij, want hij deed alles voor zijn publiek.

En eens aan land,  na het helpen aftuigen van de boot, floot hij de hond, bond een knapzak om en vertrok. Avonturen en ontmoetingen op mensenmaat. Er was al eens een herder waar hij een praatje mee sloeg, er was al eens een boer die een helpende hand kon gebruiken. Voor een beker wijn en een praatje deed Gabriel dat wel. Hij stapte op een schijnbaar ongrijpbaar lichte manier door het leven.

Ptoblemen hadden geen vat op hem, hij lachte ze weg. Niet dat hij ze niet zag, maar ze kregen gewoon niet de kans om zich te nestelen. De openheid van zijn blik, de lichtheid van zijn conversaties, het was alsof hij nooit zou opgroeien. En het grappige was dat hij ook nooit echte problemen had. Een zondagskind dat fluitend door de wereld liep.

Niemand wist goed of hij zijn schaapjes op het droge had, hij scheen niet echt te werken, buiten dat continue ‘bijspringen’ bij iedereen, waar hij ook absoluut geld voor weigerde te aanvaarden. Toch zat hij aan de fijnste tafels, dronk hij zijn wijn in het dorpscafé en was hij – zoals al gezegd – steeds in het gezelschap van bloedmooie vrouwen.

Gevraagd naar zijn geheim, lachte hij alleen maar, en keek je daarna recht in de ogen om allen maar dat te zeggen ‘Geluk is een keuze!’, en dan draaide hij zich om, op zijn rafelige sandalen en ging verder lachen en een potje schaak spelen met een oude nonkel, die wat verder onder een boom zat te lommeren.

Nu, in de nadagen van zijn leven, had hij nog niets aan vitaliteit ingeboet, hij bleef lachen, helder grollen verkopen, en vrouwen charmeren.

Ik vroeg hem of hij dan geen schrik had van het naderende eind, en hij ontstak in een rochelende bulderlach… ‘Welk einde? Mira, que angel!’ wijzend  op een bevallige schone die hem een parelende glimlach schonk.

Zolang de engelen hier rondlopen ga ik niet naar boven, en hij nipte rustig verder aan zijn drankje, in de zon…

Advertenties

Over guidooohh

Mensch, thirsty for life, interested in human interaction and curious about stupidity in general

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: