Loesje kan vliegen…

Tom Dedecker (@tjeump)

Loes is flink. Loes is al heel groot, en Loes loopt graag… met de wind mee, aan het strand. De meeuwen doen opspringen. Loes houdt ook van de wind in heur haartjes, en de zon op haar bolletje. Maar het leukste is toch dat rennen. In het zand.

Mama doet haar dan laarsjes aan. Hele leuke, met bloemetjes. Mama is eigenlijk wel lief, die zorgt goed voor haar. Die zorgt er ook voor dat ze ’t nooit koud heeft,  en dat vindt Loes wel leuk, alleen niet altijd. Loes loopt het liefst rond in ‘zonder kleertjes’, met de blote poep!  Maar van mama mag dat niet altijd. Loes vindt dat nochtans leuk, en met blote teentjes kroelen in het zand.

Papa is ook wel lief… maar een beetje dom. Papa denkt dat Loes niet kan zien. Iedere keer als Loes gaat rennen  hoort ze papa achter haar aan stappen, alsof ze niet groot genoeg is om de weg terug naar mama te vinden. Gekke papa! Die nog altijd denkt dat zij baby is. Loes fopt papa soms door heel plots van richting te veranderen, en dan weer, en weer. Ze zal hem wel eens kwijtspelen.

Soms mag ze ook schommelen tussen mama en papa, dat is ook fijn, al trekken ze dan wel erg hard aan haar armpjes, maar het gevoel dat ze kan vliegen… dat is toch alles waard.

Loes denkt ook echt dat als ze maar hard genoeg loopt en rent, dat ze dan misschien toch eens een keertje gaat kunnen meevliegen met de meeuwen. Het lukt al bijna. De vogels denken dikwijls dat Loes hun vriendinnetje is, ze ziet dat aan hun oogjes. Ze willen dat Loes meekomt. Ze heeft ook al eens brood gegeven aan die meeuwen, en ze weet het nu wel zeker, ze zijn haar vrienden, want ze kwamen heel dicht bij haar, en rond haar vliegen. Maar dat was niet erg, Loes was niet bang. Ze was  nog nooit bang, want er was toch altijd mama en papa, als er iets fout ging, zoals toen die keer met die boze eend in het park…

Oh, wat is het fijn lopen zo. Mijn hartje klopt echt heel hard, dat is leuk… en ik ben nog niet gevallen. Ik val niet zo graag. Dat doet altijd pijn, en dan moet ik wat huilen, maar dan troost mama mij, of papa. Papa geeft dan wonderspuug om de pijn weg te doen maar dat werkt niet, papa denkt van wel, maar dat is wat dom. Spuug is gewoon spuug. En een beetje vies! Gekke papa.

Oei.. daar komt een grote hond.. ook aan’t lopen. Misschien wil hij wel spelen. Loes zal er maar eens snel naar toe lopen, honden zijn leuk. Oeps… Loes vliegt… zie je wel dat het kan!

Ooooh, ’t is papa die mij de lucht in tilt. Papa denkt natuurlijk dat ik schrik heb van de hond… Domme papa toch!

Advertenties

Over guidooohh

Mensch, thirsty for life, interested in human interaction and curious about stupidity in general

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: