De leksters*

voor @ibert

Ze waren in niets gelijk. En toch, ze hadden zoveel dingen gemeen. Ik zag ze zitten op een bankje, met een ijsje. De kwaliteit van het genieten was dezelfde.  En het guitige, ondeugende in hun ogen. Vuur in de ogen zegt alles over de staat van de geest. Ze likten. Lekten, zeggen ze in die streek.  Bij het meisje was het gulziger dan bij het oudere meisje, maar het was duidelijk, met deze dames viel niet te spotten, in niets. Er waren geen twee meer verschillende manieren om aan een ijsje te likken. De oudste van de twee deed het bedachtzaam, concentreerde op de smaak, en op wat ze aan het doen was, er werd al een keer gebeten. De jongste likte lang, en zelfs een tikje uitdagend terwijl ze rondkeek, naar wat er te zien was, en of ze haar wel zagen. Een bloem. Beiden genoten, van het ijsje, van elkaar, van de dag.

Ze stonden vol in het leven, elk op hun eigen manier. De vranke, uitdagende manier van kijken van de jongste voorspelde weinig goeds als je tegen haar kar inreed. Het soort openhartige flapuit die je ongezouten zou vertellen waar het op stond. Of je dat nu leuk vond of niet. Het zou nooit haar probleem zijn. Zo hoort het ook… een beetje.

De oudere deed het met haar ogen. Gepolijst door zovele jaren sociale omgang en bedachtzaamheid zou ze het mooier verpakken, liever zeggen. Echter zonder aan duidelijkheid in te boeten. A bon entendeur…

Beiden hadden het soort ‘don’t mess with me attitude’ waar heren van stand zich al eens willen op verkijken.

En de kleren. Ervaring is alles, de oudste van de twee ging er van uit dat het niet regende, maar was er op voorbereid. De jongste wou vooral dat haar kleren gezien werden. Fuck the rain! Mocht het ooit regenen, dan zou geen van beiden klagen. Things of life. Zo verschillend en toch zo gelijk. En de oudste zou haar paraplu niet bovenhalen om de jongste te redden, of misschien toch, we gaan het nooit weten.

Gulzig in het leven staan is een kunst, en het was duidelijk. De mama had het gedaan, en wist hoe ze’t moest doorgeven. De jongste was alleen nog maar gulzig en wilde proeven, proeven en smullen, en wist nu al dat ze’t helemaal ging maken. De sterkte van overtuigingen. Het doet bergen verzetten en het is goddelijk om te zien bij jonge vrouwen die op weg zijn. Naar wat pijn, naar wat verdriet, maar vooral naar veel wijsheid en warmte, en plezier.  En daar zou die andere bij helpen, want die wist al veel.

Was het éénrichtingsverkeer? Totaal niet. Het was een evenwicht – wankel en fragiel, weliswaar – waarbij ook die andere niet te beroerd was om toe te geven dat ze nog wel iets kon leren van de ‘franke toot’ van haar dochter.  Zo ging dat daar.  Het is een understatement om te zeggen dat er altijd op een rimpelloze zee gevaren werd. Geen toeval dat orkanen vrouwennamen hebben… Sterke vrouwen, sterke meisjes, met hun dromen en verwachtingen, met hun meningen vooral, en de verbositeit om ze te uiten. Hard en ongezouten, zoals vrouwen onder elkaar vaak plegen te doen. Eerlijk en juist, waar mannen zich vaak op verkijken.

Ik zag ze giechelen en lachen daar op dat bankje, en ik wist dat het goed zat. Dat er een moment zou komen waarbij de golven weer omgekeerd zouden lopen, en de mama weer wilder zou zijn dan de dochter, die op haar beurt mama geworden was.

Ik stelde ze me samen voor, aan één of andere tafel, onder het genot van mooie wijn, een bovenstroom van woordjes en bont gekakel, een onderstroom van zachte warme gevoelens, waar niets ooit zou tussenkomen…

De leksters*

(*courtesy @Blissbohemian)

Advertenties

Over guidooohh

Mensch, thirsty for life, interested in human interaction and curious about stupidity in general

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: