Leen-durf-al

@yveshanoulle

Bent en Leen, het is wat speciaals.  Bent is gek op zijn meter. Want dat is ze, alleen voelt het niet altijd zo aan. Leen hoort bij de grote mensen. Maar niet echt, en niet altijd. Het is alsof ze diep van binnen altijd een beetje klein meisje is gebleven. ze weet altijd echt goed hoe en wat er moet gespeeld worden, en ze heeft ook altijd wel wat lekkers bij zich.

Bent weet niet goed wat hij er moet van denken, maar hij vindt het best leuk. Met meter Leen kan er altijd gelachen worden, en altijd gespeeld. En ze heeft ook nergens schrik van, dat is wel leuk.

Van kleinsaf voelde Bent zich fijn bij meter Leen. Zelfs als ze het druk had, was er altijd wel tijd om wat te lachen of te kriebelen. Ze deed wel wat gek met hem. Bent was ook niet meteen een lieverdje, hij durfde wel al eens kattekwaad uithalen, dat hoort zo, het is de manier voor kleine jongens om op te groeien, maar het leek alsof Tante Leen altijd nog betere ideeën had voor kattekwaad. Alsof ze altijd nog stiekem een beetje pipi langkous was, een klein meisje, met veel fantasie en goesting om te spelen en de mensen te vermaken.

Met grote ogen kon Bent toekijken hoe Leen hem erbij riep als ze weer eens een poets bakte voor papa, of mama. Dat zou hij zelf nooit durven. Niet omdat hij bang was van mama en papa, neen, Bent was nooit bang, maar Meter Leen, dat was andere koek. En het mooiste van al, het liep altijd goed af. waarschijnlijk kwam dat omdat ze er zo goed tegen kon als er haar ook een poets gebakken werd, want daar kon ze zelf nog het hardste om lachen.

Nu ook weer. Ze waren op stap in Bordeaux, en het was mooi weer. Ze waren allemaal samen door de stad aan’t puffen en Geike wou haar kleertjes uittrekken. Normaal moet je in de stad altijd een beetje netjes zijn, maar bij Leen, is dat allemaal gewoon grappig.  In no time waren alle truitjes uit en mochten we in onze blote buiken rondhuppelen. En het werd nog leuker. Meter Leen wist ergens  een grote limonade fontein zei ze en daar waren ze nu naar op zoek. Dan geeft het niet dat het allemaal wat verder is, als je je amuseert dan kun je best nog wel wat stappen door een stikhete stad.  Op een bepaald moment was Leen met alle truitjes en alle kindjes een dansje aan ’t doen,  niet alleen op  het voetpad, neen, neen, ze danste over het hele plein, , tussen het verkeer door, en er gebeurde niets verkeerd. En alle auto’s moesten stoppen. Maar er werd niet getoeterd.

Integendeel, er werd gelachen en er waren mensen die uit de auto’s stapten om mee te doen, zo aanstekelijk was het beeld van dansende kinderen en de  open lach van Leen. Het leek wel of ze niets anders deed dan het verkeer ophouden met dansende kindjes in haar kielzog.

Bent vond het geweldig, zo’n meter zou iedereen moeten hebben, hij hoopte maar dat hij later ook zo peter of papa mocht zijn voor kleine kindjes en dat hij evenveel lef had als zijn meter! De beste van de hele wereld.

Advertenties

Over guidooohh

Mensch, thirsty for life, interested in human interaction and curious about stupidity in general

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: