Stoere Karien

Karien & Joppe (@yveshanoulle)

Joppe mocht uit logeren. Dat deed hij graag. Vooral omdat hij dan kon spelen, met Boaz, en Lena-Sifen. Dat waren wel vreemde namen, maar hij had zelf ook een vreemde naam, dus dat maakte verder niet uit. Vooral ook niet omdat het altijd leuk spelen was, bij hen, met veel fantasie en grote ridderverhalen en zo…

Hij was graag bij zijn meter. Niet alleen omdat dat een toffe was, maar vooral toch ook een beetje omdat zijn oom, de papa van Boaz, een brandweerman was. Dat was pas stoer! Later wou Joppe ook wel eens met zo’n grote rode brandweerauto rondrijden, met een knallende sirene, en dan mensen redden en met de grote spuit branden blussen.  Heerlijk leek hem dat. En zo’n mooie blinkende helm, lekker stoer doen.

Die middag waren ze samen in de tuin aan het spelen. Tante Karien was in de keuken bezig, daar zouden vast lekkere koekjes van komen voor later, dacht Joppe. Oom was er niet, die moest werken. Mensen helpen, levens redden, grote vuren blussen waarschijnlijk.

Boaz en hij waren een ingewikkeld ridderspel aan’t spelen, waarbij de schone jonkvrouwe moest gered worden uit een kasteel, bewaakt door de slechte kat Zardor, de ridder van het kwaad. Ze gingen erg op in hun spel, de gevechten waren heroisch en langdurig en ze joegen met hun houten zwaarden op Zardor, de koning van het kwaad. Bijna hadden ze hem te pakken, toen Zardor vluchtte in een hoge boom. Boaz en Joppe keken hem na, en plots zagen ze dat de kat een beetje angstig zat te mauwen, op een hoge tak. Dat hadden ze nu ook weer niet gewild, want meestal konden ze heel goed spelen met de kat, op de bank terwijl ze naar filmpjes keken.  Het was een erg lieve kat, die eigenlijk helemaal geen zin had om ‘ridder van het kwade’ te spelen, ze wou gewoon streeltjes. Dus werd het spel even gestaakt en gingen ze eerst maar even de kat redden.

Joppe klom ook in de boom, maar dat was wel erg hoog… plots mistrapte hij zich, en viel naar beneden, niet van erg hoog, maar toch, het deed erge pijn en hij kon zijn voet niet echt goed bewegen. Hij wou niet huilen, maar het was zo moeilijk, en het prikte zo. Terwijl hij daar zo lag, kwam meter Karien al aangerend, gewaarschuwd door de kreten van haar kinderen. Ze keek even rond. Hop, daar lag Joppe al in haar armen. Ze verzorgde zijn been, legde er een stoer verband rond en liet hem even op het gras liggen. Ze was al weer weg, om een ladder, en in no time had ze ook de kat uit de boom gehaald. Waw! Stoere tante!

De kinderen dachten dat ze nu ook wel een bolwassing zouden krijgen, maar niks hoor. Tante Karien haalde een grote kan limonade boven, en een grote schaal geurige, vers gebakken koekjes. En toen moesten ze hun verhaal vertellen, waarom Joppe nu zo nodig in die boom moest klimmen. Tante Karien vond het wel goed dat ze de kat probeerden te redden, en ze wou ook weten hoe het met de schone jonkvrouw zat. Al gauw waren ze met z’n vieren aan’t fantaseren en zaten ze weer helemaal in de middeleeuwen.

Meter Karien maakte met kleurpapier een troon voor Joppe, die nu de gekwetste koning moest spelen.

Ja, meter Karien dat was een echte heldin, en stoer ook. Geen wonder dat die samen was met oom, alletwee helden. Maar tante Karien kon ook nog eens koekjes bakken!

Advertenties

Over guidooohh

Mensch, thirsty for life, interested in human interaction and curious about stupidity in general

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: