Het fijne leven van Professor Stip

Professor Ambrosijn Stip had geen tijd te verliezen. De wekker was net afgegaan om 6u 06, zoals elke dag, en hij wipte fluks het bed uit. Het donsdek werd netjes teruggevouwen, mooi in de helft. De hoofdkussens werden opgeschud en minutieus naast elkaar gelegd, zodat de tipjes elkaar raakten en de buitenkanten mooi samenvielen met de bedrand. Professor Stip vond dat er mooi uitzien.

Hij deed zijn rekoefeningen. Het was woensdag. Dus dat betekende 33 kniebuigingen. Dat was al jaren zo. Op donderdag waren het 44 situps, dat was de moeilijkste dag van de week. Maar woensdag was leuk. Hij ging naar de badkamer. Douchte en poetste zijn tanden, er zorgvuldig over wakend dat elk stukje van zijn gebit evenveel borstelstreken kreeg. 22 links. 22 rechts. 22 voor… En dan 22 seconden gorgelen. Professor Stip deed dat automatisch, dat tellen. Hij moest er niet bij nadenken. Hij was erg goed met cijfertjes. Daarom was hij ook professor wiskunde. Hij verliet het huis om 7u07 en met fikse tred stapte hij door de ontwakende stad naar de universiteit. 4321 stappen had hij daarvoor nodig.

Dat was niet helemaal waar, eigenlijk waren het er minder. Maar professor Stip had net zolang gezocht tot hij een weg gevonden had om hem in exact 4321 stappen daar te brengen. Hij hield van mooie getallen. En van orde. En een klein beetje regelmaat.

Om 8u08 zat hij achter zijn bureautje en schreef met sierlijke, mooi gevormde letters in een klein schriftje welke lessen hij die dag zou geven. Niet omdat hij dat niet wist. Hij schreef het gewoon op omdat dat netjes was. En hij wou er volgend jaar zeker van zijn dat hij nog wist wat hij gedaan had. Het jaar voordien, dag op dag. Alleen jammer dat de les van dinsdag dan waarschijnlijk op woensdag zou vallen. Dat was zo ongeveer het enige waar professor Stip wat boos om kon worden, want verder was het een erg aardige man…

De slordige manier waarop ze dat geregeld hadden met maanden en jaren. 365 dagen en soms 366..(dat ging dan nog, maar echt fraai was het niet). En dan dat gehannes met 31,30,29,28! Dat kon toch beter. Professor Stip had jaren geleden al aan de koning een voorstel gedaan om over te stappen op een systeem van 11 maanden, elk van 33 dagen. Dat was toch een veel eleganter concept.  Waarbij om de 11 jaar alles teruggezet werd om die 33 verloren dagen niet teveel te laten wegen op de seizoenen. Maar ze wilden niet naar hem luisteren.
Om 9u 09 begon hij keurig aan zijn eerste les, en hij werkte netjes door tot 16u 16. Dan was het tijd om naar huis te gaan. Maar niet vooraleer hij zich een zakje m&m gekocht had. Hij verkoos Smarties, omdat die allemaal mooi gelijk van vorm waren. Maar die kleuren waren veel te verschillend. Bij m&m – wat  overigens een mooie symmetrische naam was – waren de kleuren altijd dezelfde. En daar hield hij van.

Hij deed het zakje open en deelde een rode m&m uit aan een kindje dat hem stond op te wachten langs de straat. De kinderen uit de buurt wisten dat de professor altijd op hetzelfde moment langs kwam en die snoepjes uitdeelde. Er was maar één ding vreemd aan. Hij gaf nooit andere kleuren weg dan de groene en de rode… En hij at er zelf nooit eentje op. De buurtkinderen vonden dat vreemd, en ze besloten hem te volgen tot bij hem thuis. Om te zien wat er nu eigenlijk gebeurde …

Het was allemaal niet zo vreemd hoor. Professor Stip was gewoon kleurenblind, en die rode en groene, daar voelde hij  gewoon van dat ze niet dezelfde waren. Maar hij kon ze niet echt goed uit elkaar halen, en dus gaf hij ze weg, want hij hield niet van vergissingen. En meteen haalde zijn nieuwsgierigheid het weer, want nu wilde hij wel eens weten of er in elk pakje evenveel zaten van elke kleur. Voorlopig was dat niet het geval. En dus was professor Stip begonnen met elke dag zo ’n zakje te kopen en alle snoepjes netjes te sorteren. Hij had het allemaal keurig opgeschreven in één van zijn schriftjes.

Hij was er nu een jaar mee bezig en het was net zoals het getal pi. Een getal dat hij verafschuwde omdat er geen systeem in zat, hoe lang hij er ook al naar gezocht had. Hij vond dat wel jammer. Die dag ging hij net het laatste zakje sorteren. Toen hij besefte dat alle kinderen door het raam zaten te staren naar zijn vreemd gedrag moest hij even lachen. Hun ogen groot als schoteltjes bij het zien van die mooie hoopjes snoep, mooi gerangschikt volgens kleur.

Professor Stip hield van kinderen. En ondanks dat het 17u17 was en hij normaal nu naar zijn mama belde, de oude Belladonna Schwarzwald, nam hij een moedig besluit. Hij riep de kinderen gewoon binnen en ze mochten zich helemaal gek eten aan de snoepjes. Maar wel op voorwaarde dat ze eerst toonden dat ze een keurig kunstwerkje konden maken met de m&m.

Al gauw was het een uitgelaten, lacherige boel, de kinderen joelden en lachten en vertelden hem verhaaltjes en hij bracht hen aan het lachen met grappige anekdotes over Pythahoras, Euclides en Keppler.  Tenminste, hij vond die anekdotes grappig, maar was er niet zeker van dat de kinderen ze wel helemaal begrepen.

Het was een erg gezellig eind van de dag en de professor had er ook iets van geleerd. De kinderen hadden hun bijeengespaarde groene en rode m&m’s gebruikt om een kunstwerkje voor hem te maken. En ja, het stoorde hem dat het 5 op 6 was, eerder dan 6 op 6, maar hij kon wel mooi het verloop van de kleurtjes volgen, dat was dan weer wel goed. En hij vond het meteen een stuk minder erg dat er geen systeem inzat, of toch geen mooi systeem.

Orde is leuk, maar chaos nog meer! Morgen zou hij gewoon uitslapen, en wie weet misschien zelfs met twee verschillende sokken aan, de deur uitgaan.

Spannend!

Advertenties

Over guidooohh

Mensch, thirsty for life, interested in human interaction and curious about stupidity in general

  1. sPo__One

    Mooi!
    Bij de geboorte van mijn oudste dochter – met de initialen MM – hebben we op kleur gesorteerde M&M’s uitgedeeld, echt iets waar professor Stip blij van zou worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: