Getagde berichten: relaties

De leksters*

Ze waren in niets gelijk. En toch, ze hadden zoveel dingen gemeen. Ik zag ze zitten op een bankje, met een ijsje. De kwaliteit van het genieten was dezelfde.  En het guitige, ondeugende in hun ogen. Vuur in de ogen

De leksters*

Ze waren in niets gelijk. En toch, ze hadden zoveel dingen gemeen. Ik zag ze zitten op een bankje, met een ijsje. De kwaliteit van het genieten was dezelfde.  En het guitige, ondeugende in hun ogen. Vuur in de ogen

De kus

Ze keek nog eens naar de oude vergeelde foto in haar handen. Het leek gisteren. Toch was er tussen de onbezonnen zomer van toen en het moment waarop ze de foto nu opnieuw in handen had, een wereld van verschil.

De kus

Ze keek nog eens naar de oude vergeelde foto in haar handen. Het leek gisteren. Toch was er tussen de onbezonnen zomer van toen en het moment waarop ze de foto nu opnieuw in handen had, een wereld van verschil.

Wachten op iets

Hij zou niet meer komen. En eigenlijk kon ze’t hem niet kwalijk nemen. Of toch wel. Waarom las hij de tekens niet, waarom leerde hij niet beter hoe hij echt naar haar moest luisteren? Of lag het aan haar? Ze

Wachten op iets

Hij zou niet meer komen. En eigenlijk kon ze’t hem niet kwalijk nemen. Of toch wel. Waarom las hij de tekens niet, waarom leerde hij niet beter hoe hij echt naar haar moest luisteren? Of lag het aan haar? Ze

Explosieve Liefde

Citta delle Pieve. Ziedend stapte hij door de straatjes van het oude stadsgedeelte. Ze kon helemaal zijn rug op. Nooit zou hij die vrouw nog een woord gunnen, hij had het helemaal met haar gehad. Haar nukken, haar capriolen, haar

Explosieve Liefde

Citta delle Pieve. Ziedend stapte hij door de straatjes van het oude stadsgedeelte. Ze kon helemaal zijn rug op. Nooit zou hij die vrouw nog een woord gunnen, hij had het helemaal met haar gehad. Haar nukken, haar capriolen, haar

Oude liefde

Ik zat tegenover hen, wat te schrijven en te prullen. Ze zaten naast elkaar. In’t café. Een beetje zorgelijk. Mooi opgekleed, ’t was tenslotte jaarmarkt, en iedereen liep rond in het dorp, dus ze konden niet achterblijven, ze moesten laten

Oude liefde

Ik zat tegenover hen, wat te schrijven en te prullen. Ze zaten naast elkaar. In’t café. Een beetje zorgelijk. Mooi opgekleed, ’t was tenslotte jaarmarkt, en iedereen liep rond in het dorp, dus ze konden niet achterblijven, ze moesten laten